Útilegan…

Við lögðum af stað í útileguna á föstudaginn og tókum stefnuna á Hellishóla. Okkur leist mjög vel á staðinn, það er fín leikaðstaða fyrir börnin. Trampolínið var samt ekki alveg að gera sig. Vantaði að setja reglur í kringum það. Slatti af krökkum meiddu sig þar. Það virtist vera langskemmtilegast hjá þeim að vera svona 8 í einu og einn eða tveir lágu á bakinu á meðan hin reyndu að hoppa yfir þá sem lágu. Óþarfi að segja þá olli þessi iðja grát og gnístan tanna.

Okkur tókst bara vel að tjalda tjaldinu okkar, enginn verulegur ágreiningur og við unnum vel saman… annað en fólkið sem kom sér fyrir, fyrir aftan Halldór og Ósk. Við vorum búin að koma okkur vel fyrir þegar þau mættu með prinsessuna og Gísli aðstoðaði þau við að tjalda á meðan við Andrea lékum okkur. Tjaldsvæðið fylltist fljótt og var mikið gaman hjá flestum, enda verslunarmannahelgi. Við slökuðum bara á fyrsta kvöldið okkar og gripum í spil eftir að Andrea var sofnuð.

Á laugardeginum þá skruppum við að skoða umhverfið. Fórum á Múlakot en þar var flugmót. Andrea var mest hrifin af hoppukastalanum, hún skoðaði þó flugvélarnar með pabba sínum. Var soldið spælt að mega ekki fara um borð en hún fær það einhvern tíman.

Við kíktum svo á Seljalandsfoss og er hann alltaf jafn fallegur. Við fórum ekki bakvið fossin þar sem erfitt hefði verið fyrir Andreu að ganga þar enda ekki merkilegur göngustígurinn. Á leiðinni til baka þá stoppuðum við hjá Stóra Dímon. Við ákváðum að ganga upp hann. Andrea stóð sig eins og hetja við fjallgönguna. Gísli hélt einungis á henni örstutt og útsýnið á toppnum var bara geðveikt. Það var frábært að sitja þar uppi og hlusta á sögurnar hennar Andreu af tröllum og hafmeyjum. Við keyrðum síðan aðeins meira um, kíktum á gluggafossa og á Hvolsvöll í leit að eyrnatöppum en fundum enga þar sem apótekið var lokað.

Fórum því aftur upp á tjaldsvæði, þá kom í ljós að klaufinn ég hafði týnt gleraugunum mínum. Þau duttu víst út úr bílnum hjá Stóra Dímon, þannig við urðum að snúa við og ná í þau. Sem betur fer voru þau þar og alveg heil, enda í góðu gleraugnaboxi. Þegar við komum aftur á tjaldsvæðið þá grilluðum við og spjölluðum. Andrea var aðeins farin að þora að fara ein á leiksvæðið, en við tjölduðum rétt hjá því. Hún reyndar villtist eitt skiptið og fór vitlausa götu til baka og fann því ekki tjaldið. Það tók mjög mikið á okkur foreldrana og hana. En kona tók hana í fangið og stefndi á leiksvæðið þar sem ég var að leita að henni. Andrea sagði mér svo að Birna hefði komið og hjálpað henni. Andrea vildi nú samt ekki segja henni hvað hún héti. Eftir þetta fór hún ekki ein á leiksvæðið. Um tólf leytið röltuðum við upp á hæðina sem er þarna. Það sást mjög vel til eyja og fylgdumst við með flugeldasýningunni. Við sáum allra stærstu bomburnar og manni langaði soldið að vera á eyjunni. Eftir flugeldasýninguna fór Andrea að sofa, það tók samt dágóðan tíma þar sem fólkið fyrir aftan okkur og Halldór og Ósk var að skemmta sér. Þau voru með partýtjald, gítar og áfengi. Þannig það var mikið sungið. Við bjuggumst við að það yrði komin ró um 2 leytið líkt og kvöldið áður….. en nei svo reyndist ekki. Við Gísli reyndum að búa til eyrnatappa úr gúmmífisk beitu. Settum svo plástur yfir til að halda því í eyranu, en það gekk ekki. Þið getið séð mynd af Gísla með þetta í eyrunum á flickr. Við sváfum ekki neitt, héltum fyrir eyrun á Andreu svo hún gæti nú sofið eitthvað, en hún svaf voðalítið. Var ofboðslega óróleg alla nóttina. Um hálf sex leytið hætti fólkið að syngja, spila og djamma. En þá var Andrea vöknuð og við frekar þreytt og mikið pirruð þannig við pökkuðum bara saman og fórum heim. Vorum komin heim rétt fyrir hálf níu og fórum að sofa. Andrea hafði sofnað í bílnum á leiðinni heim. Svo gerðum við bara eitthvað skemmtilegt með Andreu þegar við vöknuðum, kíktum niðrá bryggju á fólkið sem var að dorga og á Víðistaðatún þar sem við lékum okkur í leiktækjunum. Fórum síðan í húsdýragarðinn með öllu liðinu. Andrea fílaði sig í botn eins og alltaf í leikkastalanum, stuðmenn voru líka allt í lagi. Í gær fórum við svo með skvísuna að Reynisvatni að veiða. Það er ótrúlega gaman og þvílíkt róandi. Við veiddum samt ekkert nema 6 Hornsíli.