8,8% kynbundinn launamunur

Það var hádegisverðafundur í gær hjá Félagi viðskipta- og hagfræðinga. Verið var að kynna niðurstöðurnar úr kjarakönnuninni sem gerð var síðast liðið haust.
Þetta var mjög skemmtilegt, það var byrjað með því að flytja tölu um lífeyrissjóði og ítrekað hversu mikilvægt það er að velja réttan lífeyrissjóð. Síðan var flutt erindi um samning launa. Helstu reglur sem maður á að hafa í huga þegar kemur að því að semja um launin. Það var mjög fræðandi, hefði verið gott að vita sumt af þessu áður en ég samþykkti samninginn við Askar, en ég man það bara næst. Síðan var farið í niðurstöðurnar á könnuninni. Ótrúlegt að kynbundinn launamunur sé að hækka á milli ára, hann sagði samt að þetta væri ekki marktækur munur á milli 2005 og 2006 en augljóst að launamunurinn er ekki að lækka, þar sem hann var lægri 2003 en hann er í dag. 8,8% er rosalega mikið.

Eftir öll erindi þá var hægt að bera upp spurningar og spurði einn fyrirlesarinn hvort við konur værum sáttar við þessa þróun.  Óþarfi að segja þá var það engin. Hann sagði að ástæðan gæti verið sú að þegar konur eiga að fara að semja um kjör fyrir sig sjálfa þá eru ekki nógu djarfar, þær biðja frekar um það sem þær vita að þær geta fengið heldur en það sem þær vilja.

Þannig við þurfum að taka okkur á, taka karlmennina til fyrirmyndar varðandi þetta.

This entry was posted in Uncategorized and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to 8,8% kynbundinn launamunur

  1. Esther says:

    Já við kvenfólk verðum að taka til hjá okkur sjálfum…systers stick together ;)
    Og hvaða lífeyrissjóð er svo best að fara í….

  2. Guðrún says:

    Guðmundur Bjarni sem hélt töluna um lífeyrissjóðina, lét Frjálsa lífeyrissjóðin koma ansi vel út. En sá sjóður er rekin af Kaupþing og… Guðmundur Bjarni vinnur þar :)

    Maður þarf að kynna sér þetta vel, það eru til tvenns konar sjóðir, annars vegar Samtryggingarsjóðir og svo blandaðir sjóðir, en þeir eru með blöndu af samtryggingu og séreign. Svo fer það eftir því hvað þú vilt, hvað þú velur.
    Guðmundur segir í grein sinni í Hagi “Þeir sem vilja fá sem mesta og jafnasta tryggingavernd til æviloka ættu að láta skylduiðgjöld sín renna að fullu í samtryggingarsjóð. Þeir sem hins vegar kjósa sem mest fjárhagslegt frelsi við starfslok auk þess að stór hluti iðgjaldsins sé erfanlegur ættu að velja sjóð þar sem hluti iðgjalda fer í samtryggingu og hluti í séreign.”