Vikan sem er að líða er búin að vera ansi viðburðarrík hjá okkur. Andrea var öll að hressast um helgina og ætluðum við að taka ákvörðun um það á mánudagsmorgninum hvort hún færi á leikskólann eða yrði hjá Önnu ömmu. Hún hóstaði soldið um nóttina þannig það var ákveðið að hún færi til ömmu. Hún var voðalega ánægð með það. En áður en hún komst þangað þá lendum við í smá vandræðum.
Ég vaknaði um nóttina við eitthvað píp, heyrði 2 píp.. vissi ekki hvað þetta var og var að hugsa um að vekja Gísla og láta hann athuga þetta.. en þar sem ég heyrði það ekki aftur, þá ákvað ég að þetta væri bara talvan inn í þvottarhúsi og að hún væri nú búin að slökkva á sér og fór aftur að sofa. Þegar Gísli fer svo fram úr um morguninn þá gengur hann á vegg… gasvegg!! Hann flýtir sér að opna útidyrahurðina, svalahurðina, stofugluggann og eldhúsgluggann (en það var pínu rifa á eldhúsglugganum). Þegar hann er inn í eldhúsi þar sem við geymum gaskútinn.. heyrir hann bara “hviss” hljóð. Hann kom svo inn í herbergi og lét mig vita hvað var að ske. Við létum Andreu vera inn í svefnherbergi og ég fór að velta fyrir mér hvort pípið sem ég hafði heyrt hefði verið í gasskynjaranum, við töldum það samt ólíklegt því hann hefði ekki átt að hætta að pípa.. nema hann hefði orðið batteríslaus eftir að hafa pípt tvisvar… jæja, ekki fundum við gasskynjarann.. hann var ekki á veggnum þar sem hann var upphaflega settur og ekki inn í skáp hjá kútnum.

DSCF0127

Við gátum voða lítið gert. Reyndum að lofta sem best út og Gísli skrúfaði auðvitað fyrir gasið. Við komum okkur af stað í vinnu og Andreu í pössun. Okkur varð ekki meint af, ég og Gísli fengum hausverk og ég skammaðist út í sjálfan mig fyrir að hafa ekki sent Gísla fram um nóttina. Daginn eftir kom maður frá gasþjónustunni og kíkti á þetta fyrir okkur. Kom þá í ljós að þrýstijafnarinn var ónýtur og hefur örugglega verið lítill leki í einhvern tíma sem hefur aukist þarna um nóttina. Hann skipti um þrýstijafnara fyrir okkur og spjallaði eitthvað við Gísla um þetta. Hann vildi meina að kúturinn hefði ekki getað fyllt íbúðina af gasi nema upp í ákveðna hæð (um mittishæð á Gísla).. en maður veit ekki. Þetta var ansi skelfilegt að hugsa út í þetta, sem betur fer var rifa á eldhúsglugganum, opið inn í þvottarhús og inn á bað en lokað inn til okkar. Við fundum síðan gasskynjarann.. ekki hafði ég heyrt í honum um nóttina, pípin höfðu greinilega bara verið draumur, því skynjarinn var batteríslaus, ofan í kassa í efstu hillunni inn í þvottarhúsi!!! Þvílíkt kæruleysi!!! Gísli skellti strax batteríi í skynjarann og kom honum fyrir á réttum stað.

Endilega allir athugið gasskynjarna og reykskynjarana hjá ykkur.. mjög sniðugt að hafa þá í lagi!!

Þá var komið að næstu fréttum, mamma og Jón Sævar komu til okkar á þriðjudagskvöldið. Hún fór í aðgerð í byrjun nóvember þar sem eggjastokkarnir voru teknir ásamt blöðru. Það var sett sýni í ræktun og ræktaðist krabbamein í því sýni. Læknarnir telja að þeir hafi náð að skera allt í burtu í aðgerðinni þarna í byrjun nóvember en ætla að setja hana í 3ja mánaða lyfjameðferð til öryggis. Hún á að byrja í henni á þriðjudaginn. Þannig maður vonar bara það besta og tekur Pollýönnu á þetta.

Þannig, það má segja að þessi vika hafi verið viðburðarrík.

En ég mæli með VOX Bistro, rosa góð þjónusta þar. Var þar í gærkvöldi og þeir voru að taka upp nýjan matseðil þar sem engin súkkkulaðikaka er á eftirréttarseðlinum (var það áður). Þjóninn fór nú samt og spurði fyrir mig hvort það væri hægt að gera eina súkkulaðiköku fyrir ólétta konu. Kokkurinn trúði ekki þjóninum og var ekki alveg á því að þurfa að útbúa deig og baka súkkulaðiköku fyrir einn viðskitpavin… þjóninn kom því fram og náði í mig og ég fór með henni inn í eldhús, hitti kokkinn tók í hendina á honum og sagði honum að ég hefði verið að skoða matseðilinum á netinu um morguninn og ákveðið þá að fá mér þessa súkkulaðiköku. Hann brosti bara og sagði að það væri ekkert mál að baka fyrir mig súkkulaðikökuna, sérstaklega þar sem ég væri ólétt. Ég fékk alveg 2 súkkulaðikökur og ískalda mjólk með :) Var ofboðslega ánægð með þetta.