Andrea Ruth er með lausa tönn, hún hefur verið laus í soldið langan tíma því hún datt á flísar og við það losnaði tönnin. En núna er tönnin s.s. mikið meira laus og Andrea er mjög montin með það og segir öllum að hún sé með lausa tönn, fólk fær að heyra það nokkrum sinnum. Hún finnur samt til og vill lítið jugast í tönninni og helst borða eitthvað sem þarf ekki að tyggja mikið. Hún er svo mikill snillingur.  Í gærkvöldi lágum við mæðgurnar upp í rúmi og vorum að lesa ævintýrið um Basil og Rottigan, María getur ekki látið gleraugun hennar Andreu vera, þau eru svo flott á litin og svona, gaman að rífa í þau. Reyndar vill María að enginn sé með gleraugu, hún sér um að rífa gleraugun af manni og knúsar mann svo. Hún er ekkert að leika með gleraugun vill bara ekki að þau séu á nefinu á manni. En já ég sagði Andreu bara að taka af sér gleraugun þá myndum við losna við þessa truflun og gætum séð hvort að Basil og Dr. Hotson myndu ekki bjarga henni Ólafíu. Við héltum áfram að lesa og þá tók María upp á því að babbla og benta á myndir í bókinni bæði með puttunum og tásunum.  Það gekk þannig í dágóðan tíma og ekki á meðan var greyið Ólafía fangi hjá Rottigan. Eftir nokkrar bls þá gafst Andrea upp og spurði svo innilega “mamma, afhverju getur hún ekki bara farið?” Ég spurði hana hvert hún ætti að fara, og þá hikaði Andrea í smá stund og hvíslaði svo “bara fram í rúmið”. Það varð ekkert úr því og Ólafía greyið þurfti að bíða björgunar frá Basil fram á næsta kvöld.