Ég er búin að vera að koma mér í að skrifa smá minningarorð um Jón Sævar, en hef einhvern vegin ekki getað komið mér í það. Nú eru liðnir fjórir mánuðir síðan hann dó og það er enn sárt að hugsa til þess að hann sé farinn.  Ég man eftir því þegar mamma sagði mér að hún hefði kannski góðar fréttir að færa mér, þá lá ég inni á spítalanum í eyjum og var nýkomin úr aðgerð á ökklanum, hún vildi ekki segja mér hvaða góðu fréttir það væru. Þegar ég kom heim þá sagði mamma mér að það væri möguleiki á því að hún væri ólétt og ég var svo kát, enda búin að suða um systkini svo lengi. Stuttu eftir þetta fórum við til Ísafjarðar að vinna í bústaðnum sem að mamma og Solla frænka höfðu keypt og þá fékk mamma það staðfest að hún væri ólétt. Ég var ótrúlega spennt og ánægð, hlakkaði þvílíkt til að verða stóra systir. Hann fæddist 11 febrúar 1992 í Reykjavík, ég var pínu fúl yfir að hafa ekki mátt fara með mömmu og pabba til Reykjavíkur, en mamma þurfti að liggja á kvennadeildinni einhverja daga áður en hún átti, ég var hjá Sollu frænku á meðan. Þannig ég sá ekki bróðir minn fyrr en einhverjum dögum eftir að hann fæddist. Hann var ótrúlega lítill :) Hann stækkaði nú samt fljótt og áður en maður vissi af var hann farinn að tæta til í herberginu mínu, hann komst einhvern tíman í snyrtidótið mitt og gjörsamlega rústaði því, mætti fram ansi skrautlegur í framan.

Hann var alltaf að spá í hlutunum og einu sinni vorum við að fara upp í Goðahraun að versla eitthvað fyrir mömmu, man ekki hvað hann var gamall og hann var búinn að vera mjög hugsi stóran part af leiðinni, þegar hann allt í einu sagði "Gunna, hvað þýðir Vá?" ég reyndi að svara honum eins vel og ég gat. Hann hafði ótrúlega gaman af bókum og tónlist mjög snemma. Man að hann var alltaf með eggjaskerarann hennar mömmu og notaði hann sem gítar.

Sumarið áður en ég flutti í hafnarfjörð þá var ég í sveit á skeiðunum og Jón Sævar kom í heimsókn þangað til mín, var hjá mér í viku.  En hann var 5 ára þegar  ég flutti í fjörðinn  og eftir það sáumst við ekki það mikið. Ég hafði ekki  mikinn pening á milli handanna og gat ekki ferðast mikið til eyja á meðan ég var í skólanum. En kom náttla heim um jólin og á sumrin. Þær minningar sem eru hvað minnistæðastar eftir að ég flutti eru þær  t.d. þegar ég kom til eyja, man reyndar ekki hvort það var yfir allt sumarið eða hvort það var bara yfir helgi. En ég var á lödunni minni og við Jón Sævar fórum í smá bíltúr, ætli hann hafi ekki verið 6-7ára. Við stoppuðum inn í dal hjá gamla golfskálanum og ég sagði honum draugasöguna sem okkur hafði alltaf verið sagt í skátunum. Hann spurði síðan hvort hann mætti prufa að keyra bílinn.  Hefði alls ekki átt að segja já, en ég gerði það. Hann settist í bílstjórasætið, og hann keyrði örstuttan spöl. Hann steig bensínið í botn um leið og hann sleppti kúplingunni þannig bílinn skaust einhvern vegin af stað. Síðan var það í eitt skiptið að hann og Þorgils Árni voru búnir að búa til kassabíl, ég settist í kassabílinn og hann dró mig út um allan búhamarinn. Hann var mjög svo skemmtilegur krakki, alltaf stutt í hláturinn og hann var ótrúlega góður drengur. Eitt sinn var hann í sundferðalagi hérna upp á landi og mamma hringdi í mig, þar sem að hann var búinn með allan vasapeninginn sinn og þau áttu eftir að fara í bíó krakkarnir. Hún bað mig að hitta á hann og láta hann hafa smá pening. Ég hitti á hann og hina krakkana í kringlunni og þá hafði hann eytt síðustu peningunum sínum í að kaupa eyrnalokka og hálsmen handa systur sinni :) Við áttum líka góða stund þegar við keyrðum saman til Akureyrar, þegar ég var að fara að útskrifast úr háskólanum.

Við áttum margar góðar stundir saman, hefði alveg viljað að þær hefðu verið fleiri. En svona er þetta 18 ára gamall unglingur vill víst lítið hanga með 5 ára gömlum bróður sínum og 17 ára unglingur vill víst lítið hanga mikið með þrítugri systur sinni sem á það til að tuða og siða hann til eins og þriðja foreldrið.

Guðrún Guðmundsdóttir

20 Júlí 2010