Andrea Ruth var hjá Guðmundi (bæklunarlækni) í morgun. Hún hefur farið reglulega til hans eftir síðustu aðgerð. Hann var frekar hissa þegar hann sá hana. Fannst hún hafa stækkað töluvert mikið síðan í haust. Í haust var hann s.s. ekki nógu ánægður með þumalinn, þar sem sinaflutningurinn í hann virðist ekki hafa heppnast eins og vonast var til. Hann sá enga breytingu á þumlinum núna og talaði um að ef eitthvað ætti að gera, þá væri það að reyna að laga þumalinn. Það yrði þá gert með annarri aðgerð, sinaflutningur. Hann sagði að það væri alltaf gott að gera slíka aðgerð snemma en það væri líka gott að bíða og safna styrk og þannig. Það er það sem við erum að gera núna. Svo endurtók hann bara það sem við vissum fyrir að ákveðnir vöðvar í vinstri hendinni eru minni en í þeirri hægri. Honumm fannst reyndar mjög áhugavert að hann og einhver sérfræðingur frá Gautaborg (ekki Tomas) voru að gera eins aðgerð, og var gerð á Andreu, fyrir nokkrum dögum. Sinin í úlnliðnum virtist ekki tengjast neinum vöðva. Hann sagði þetta mjög sjaldgæft en nú er hann búin að sjá þetta tvisvar hér á Íslandi og fannst honum það mjög merkilegt. Kannski eitt af þessum “sér íslensku” fyrirbærum. En planið er bara eins og ávalt, vera dugleg að nota hendina, fylgjast með þumlinum og hvort að hendin fari að leita meira til vinstri síðan á að mæta aftur í haust.

Af Maríu Þrá er það að frétta að hún stækkar og stækkar. Hún tók upp á því að velta sér af maga yfir á bak og var 9 vikna þegar það gerðist. Ef bera á þær systur saman þá var Andrea 10 vikna þegar hún velti sér þannig.. en hún gerði það bara í þetta eina skipti og svo ekki aftur fyrr en 4 mánaða. María Þrá er aftur á móti alveg dugleg að velta sér svona. Hana vantar bara herslumunin að koma sér af bakinu yfir á magan. Hún er hörku dugleg á leikteppinu og finnst það mjög gaman að sjá dótið sveiflast fyrir ofan sig. Andrea Ruth var að segja að henni hlakki svo til þegar María Þrá fer að tala. Þá fór ég að segja Andreu hvert var fyrsta orðið hennar “datt”. Andrea spurði þá afhverju það hefði verið hennar fyrsta orð. Sagði henni að það hefði líklega verið vegna þess hve gaman henni þótti að láta hluti detta á gólfið og þá sagði maður alltaf “datt”. Andrea benti þá á að fyrsta orðið hennar Maríu yrði líklega “NEI”. Spurði hana afhverju hún hélti það.. það stóð ekki á svari hjá minni. “Nú því við erum alltaf að segja “NEI” við Gefjunni.” Mikið rétt hjá henni…. Gefjun er nefnilega soldill prakkari og virðist finnast voða gaman að vera þar sem ekki má vera.

Nýjasta með Gefjunni er að fara út í göngutúra. Hún er núna búin að fara í tvö göngutúra með okkur (í gönguól). Pínu fyndið að vera með kött í bandi en það hentar. Hún er nefnilega drulluhrædd við bílana en við höldum að hún skammist sín pínu fyrir að vera í ól.. því hún læðist alveg þvílíkt, maginn á henni dregst næstum eftir götunni og svo ef hún er að mótmæla, vill ekki fara einhvert, þá leggst hún bara niður. Annars finnst henni voða gaman að sitja á vagninum og fylgjast með umhverfinu líða hjá. Þá er hún líka alveg örugg fyrir bílunum.