Á sunnudaginn þá fórum við mæðgur í göngutúr með Gefjunni. Kötturinn er þvílíkt hugaður og ætlaði að ráðast á labradorhund sem við mættum, en ég náði að taka hana upp áður en hún réðst á trýnið hundinum. Göngutúrinn endaði í efstuhlíðinni en Gísli var þar að myndast við að bóna bílinn, bíllinn orðinn glæsilegur. Gefjunni fannst þvílíkt gaman að elta hunangsflugurnar, soldið erfitt samt í ól. Anna amma og Valdi afi vorkenndu henni að vera í svona stuttri ól þannig að snúrubandið var tekið niður og lengd í ólinni hjá kisu. Kisa ánægð með það en tókst að flækja sig nokkrum sinnum. Þegar við komum heim þá var Gefjun svo þreytt eftir heilan dag í útiveru að hún svaf til miðnættis.. haggaðist ekki.

Auðvitað verður að segja frá júrókvöldinu. Allir ánægðir með árangurinn hjá Jóhönnu Guðrúnu. Andrea hélt með tyrkjum og finnum en var rosa ánægð með framlag Íslands. Hún söng með hástöfum og skemmti okkur öllum.  María vildi auðvitað vera með í teitinu og tók bara nokkra orkublunda yfir kvöldið svo hún gæti nú fylgst með.

Í gær fórum við María í heimsókn í hlíðarnar til þeirra Aisté og Amelíu. Skelltum okkur svo í göngutúr niðrí miðbæ og það var bara æðislega gaman.  María svaf allan tíman en Amelía vildi fylgjast með og vakti svo til allan tíman.  Þegar Andrea var búin á leikskólanum þá fórum við mæðgur og hittum E-bet inn í Kópavogi og tókum annan göngutúr. Andrea týndi fullt fullt af fíflum og þegar hún þefaði af þeim þá skellti hún nefinu alveg ofan í þá. Þannig hún varð ansi gul á nebbanum. Þegar við komum heim þá sagði ég henni að hún væri nú bara eins og sólin. Henni fannst það voða fyndið.  Yfir kvöldmatnum snerist umræðan um frægð og frama. En Andrea tilkynnti það að hún vill verða fræg, að allir eigi að þekkja hana. Ég spurði hana hvernig fræg hún vildi verða. Færgur læknir, frægur dansari, frægur söngvari, frægur lögfræðingur eða hvað? hún var fljót að svara því. Færg eins og Páll Óskar og Jóhanna Guðrún. Þá kom spurningin, “hvernig verður maður frægur’” Það verður að segjast að það er ljómandi góð spurning. Sögðum henni að hún yrði bara að leggja hart að sér, vera dugleg og ekki gefast upp.

jæja best að koma sér að  verki svo hægt sé að fara út í sólina.